Το Μοντέλο της Κιούμπλερ-Ρος By kounoupaki

Το άρθρο αυτό είναι παλιό (πάνω απο 7 έτη, δημοσιεύθηκε 05/05/2010).

Η Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος (Elisabeth Kübler-Ross) περιέγραψε πέντε φάσεις, από τις οποίες περνάει ο άνθρωπος για να αποδεχτεί τελικά τον θάνατο. Ένας ασθενής με μια θανατηφόρα ή μη ιάσιμη ασθένεια λέγεται ότι περνάει από αυτές τις φάσεις. Αυτό το μοντέλο πρωτοεμφανίσθηκε στο βιβλίο της Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος «On Death and Dying» το 1969 και αυτές οι φάσεις γίνανε γνωστές ως “Τα πέντε στάδια του θανάτου“.

Απαρίθμηση των σταδίων
  1. Άρνηση: “Αποκλείεται, δεν μπορεί να συμβαίνει σε εμένα!”
  2. Θυμός: “Είναι άδικο, γιατί σε εμένα; Δεν έχω ζήσει τίποτα” ή “Είμαι πολύ μικρός/μικρή γιατί μου το κάνεις αυτό;” (Εδώ είτε αναφέρεται στον Θεό, στον εαυτό του, είτε σε οποιονδήποτε θεωρεί υπεύθυνο για την κατάστασή του/της)
  3. Διαπραγμάτευση: “Τουλάχιστον άσε με να δω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν” ή “Θα είμαι καλύτερος, θα αλλάξω, απλώς άσε με να ζήσω λίγο παραπάνω.”
  4. Κατάθλιψη: “Είμαι τόσο λυπημένος, γιατί να προσπαθήσω να κάνω οτιδήποτε;” ή “Δεν έχω ελπίδες, απλώς θα περιμένω να πεθάνω”
  5. Αποδοχή: “Εντάξει όλα θα πάνε καλά”

Η Kübler-Ross εφάρμοσε αρχικά αυτά τα στάδια σε οποιαδήποτε μορφή καταστροφικής προσωπικής απώλειας (εργασία, εισόδημα, ελευθερία). Αυτό περιλαμβάνει επίσης το θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου, το διαζύγιο, τον εθισμό στα ναρκωτικά, ή τη στειρότητας. Η Kübler-Ross επισήμανε επίσης, ότι αυτά τα βήματα δεν έρχονται απαραιτήτως στη σειρά που σημειώνεται ανωτέρω, ούτε βιώνονται όλα τα βήματα από όλους τους ασθενείς, αν και ένα πρόσωπο θα δοκιμάσει πάντα τουλάχιστον δύο.

Φαίνεται ότι το μοντέλο αυτό ισχύει και σε ομαδικό επίπεδο. Όταν ένα ολόκληρο έθνος συνειδητοποιεί ότι προδόθηκε από τους ηγέτες του, όταν όλες οι γενιές (συνταξιούχοι, νέοι και παλιοί εργαζόμενοι, ηλικιωμένοι, μελλοντικοί εργαζόμενοι) δεν έχουν ελπίδα αξιοπρεπούς διαβίωσης θα βιώσουν το μοντέλο ομαδικά.

Άνθρωποι που έκτισαν την επαγγελματική τους πορεία με κόπο και χρήματα επενδύοντας σε μόρφωση και προσωπικό χρόνο, πιστεύοντας ότι η γνώση η εντιμότητα η ειλικρίνεια  και η εμπειρία αξιοκρατικά θα τους επιβραβεύσει γίνονται θύματα της λογικής «σε καταστρέψω για να πληρώσεις την κακοδιαχείριση των πολιτικών».  Είναι θλιβερό μία ολόκληρη πορεία ζωής να καταστραφεί τόσο απλά.

Τι κάνεις λοιπόν. Τα καινούργια δεδομένα υπαγορεύουν άμεση αλλαγή πλεύσης.

Δεν είναι δικό σου το σφάλμα. Έκανες αυτό που νόμιζες σωστό ακολουθώντας τους κανόνες της Δημοκρατίας αλλά … ανέχθηκες τα βρώμικα παιχνίδια τους πιστεύοντας τα ψέματα τους.

Το σίγουρο είναι ότι θα πρέπει να διαγράψεις αυτό που σε οδήγησε σε αυτή την καταστροφή. Είναι καθήκον σου για να προστατεύσεις τα παιδιά σου και να εξασφαλίσεις την επιβίωση σου . Οι κανόνες δεν ισχύουν πια, αυτοί οι ίδιοι τους χάλκευσαν απαλλάσσοντας, με τεχνάσματα, τους ιδίους και ημετέρους από κάθε ευθύνη.

Με την σθεναρή αντίσταση μας ίσως συνειδητοποιούσουν ότι πρέπει να επαναφέρουν την νομιμότητα. Μπορούμε να το δείξουμε με πολλούς τρόπους, ειρηνικούς και μη, έτσι κι αλλιώς δεν έχουμε πολλά να χάσουμε.

Δυστυχώς δεν υπάρχει κάποιος χαρισματικός ηγέτης εκεί έξω. Κάποιος που να δώσει ένα όραμα, έναν στόχο μία ελπίδα. Όλα είναι μαύρα.

Θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τον πόνο … λένε ότι συνηθίζεται ο πόνος.

Check them out

Ευτυχώς υπάρχουν και αυτοί

Ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι Έλληνες που ακόμα προσπαθούν ανιδιοτελώς να βοηθήσουν τους συνανθρώπους... →

Ο πρόγονος του Ευρώ (η ιστορία επαναλαμβάνεται ?)

Τον 19ο αιώνα η κυκλοφορία νομισμάτων διαφορετικού βάρους και τίτλου στις ευρωπαικές... →

Περι μεσαζόντων και ύπνου

Σε όλα τα μέρη του κόσμου οι άνθρωποι φοράνε καπέλο για να... →

   0 σχόλια     ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΛΕΙΣΕΙ

 Comments are closed.